Pinkie, de zeehond

Familie Maats-Verhoeven
Beste Nathalie,

Niet eerder heb ik zolang na kunnen genieten van een vakantie. Nog steeds bij het zien van foto’s of film voel ik weer het de warmte, de deining en het heerlijke gevoel van rust en volkomen ontspanning. Een week lang leefden we aan boord van de Kaldera, in de buitenlucht, bij een warme bries, nooit verder dan een duik verwijderd van de verkoelende zee. Met ons gezin slapen op het dek, wind door je haren. ‘sOchtends steevast de zon zien opkomen, nog een keertje omdraaien, doorslapen. Eenmaal wakker een frisse duik en dan een super-ontbijt van Jelal met broodjes, kazen, tomaten, vruchten, yoghurt met honing…

Schipper Ibrahim hield met het vaarschema steeds rekening met de wensen van onze dochters (12, 10 en 8 jaar): veel zwemmen, snorkelen, duiken, kanoen en af en toe een haventje of markt om de benen te strekken. Na het ontbijt werden de zeilen gehesen en koers gezet. Meisjes aan het roer. Onder het tropenzeil vlogen de uren voorbij met schaken, Yatzee, lezen en luieren. Steeds een flinke bries waardoor het nooit te warm was. Na een paar uur werd een baai opgezocht voor een uitgebreide lunch, prima glas wijn, en daarna weer zwemmen, snorkelen etc. s’Middags weer op de zeilen (de motor werd alleen gebruikt voor het aanmeren) naar een volgende baai om daar te dineren bij de ondergaande zon en te overnachten onder een overweldigende sterrenhemel. Wat een leven!

De bemanning van de Kaldera, Ibrahim en Jelal, waren gastheren van een buitengewoon kaliber. Op een schip van 15 meter gaven zij ons een gevoel van volledige vrijheid en ongedwongenheid. Ze lieten ons als een familie met elkaar vakantie vieren en tegelijk was Ibrahim er voor vragen en informatie. We hadden goede gesprekken, ook over in Turkije mogelijk beladen onderwerpen. Jelal, de kok, was de hele dag in touw, in het kombuis om verrassende maaltijden te maken en daarbuiten om het schip in onberispelijke staat te houden.

De wal-crew zorgde voor een hartelijke ontvangst op het vliegveld en koele drankjes. Later ook de transfer naar de ferry in Bodrum (de tweede week verbleven we in een klein hotel ten Westen van Datca, waar we de Kaldera ook weer troffen) en voor de terugreis ‘snachts een hotelkamer zodat wij nog een paar uur konden slapen. Klasse!

Inmiddels Herfsvakantie in Nederland, het gezinsleven weer in volle gang. Nog steeds warme herinneringen aan een heerlijke vakantie, zeilend in de Egeische Zee. Veel dank daarvoor aan allen van Flaka.


Bart, Fernanne, Emmy, Florine en Marijn Maats

Foto's


Pinkie, de zeehond